Stichting MRK-Vrouwen
De wind fluistert de woorden
Het veld waait stil in mij
Dat wat mijn oren ooit hoorden
Gaat in mijn hart maar niet voorbij.
Het snijdt, het broeit, het vreet, het knaagt
Het gaat niet weg, het roept mijn naam
Het is een pijn die in mij zaagt
Gemis en ik, voor altijd saam.
Het veld waait stil in mij
Dat wat mijn oren ooit hoorden
Gaat in mijn hart maar niet voorbij.
Het snijdt, het broeit, het vreet, het knaagt
Het gaat niet weg, het roept mijn naam
Het is een pijn die in mij zaagt
Gemis en ik, voor altijd saam.
